عجب صبری خدا دارد! - ۲

این بار هم می خوام در ادامه مطلب قبلی براتو.ن بنویسم.
این که من همه را از پیامبر(ص) و علی(ع) تا معاویه و صدام و ... را مثال آوردم به هیچ وجه به معنی جمع دانستن و یا خدایی ناکرده قیاس و ... نیست.
من فقط خواستم از شما بپرسم که در این وانفسا جایگاه انسان کجاست؟
مگر نگفته اند ؛من عرف نفسه فقد عرق ربع؛
کسی که نفس خودش را شناخت خدای خودش را شناخته است.
بدون شک خدایی که معاویه و شمر و یزید و صدام در نفس خود پیدا کردند با خدایی که پیامبر و ائمه یافته اند زمین تا آسمان فرق می کند.
حرف من این بود و هست که:
همه دم از خدا می زنند. از پاک ترین تا پست ترین.
ولی آن که باید تشخیص دهد ماییم.
و بهترین راه تشخیص فقط و فقط قرآن است و بس.
مگر معاویه به دستورات قرآن خالصانه عمل می کرد؟
بروید متن کامل اخرین نامه صدام حسین خطاب به ملت عراق را بخوانید.
بی شرف انگار کودکی از مادر متولد شده است که هیچ گناه و جنایتی مرتکب نشده.
آن قدر از خدا دم می زند که شک می کنید!
با همه این حرف ها.


خدای شما کیست و چه شکلی است؟!

/ 0 نظر / 40 بازدید