شهید حمید طوبی، به استقبال دخترش زینب آمد

برای مرحومه "زینب طوبی" که 28 سال از دست نوازش پدر محروم بود و یک ماه پس از ازدواج، دو شب پیش بر اثر سکته قلبی جان به جان آفرین تسلیم کرد.

عرض تسلیت به بچه های باصفای اندیمشک، همرزمهای قدیمی:
خانواده علی اکبری، خانواده طوبی، عبدالرحمن دزفولی، غلامرضا حسین زاده، مهدی بخشی، مهدی بهداروند، منصور الیاس پور، حمید عتیقی نژاد، گودرز مرادی، سعید یزدانی و ...

اولین روزهای دی ماه 1363
من، عباس دائم الحضور، سعید طوقانی، اصغر بهارلویی، حسین رجبی، عباس منیری و سیداکبر موسوی رفتیم خانه‌ی پدر مجید عتیقی نژاد. ساعتی نگذشت که بچه‌های اندیمشک یکی یکی پیدا‌شان شد. غلام‌رضا حسین‌زاده و صفر علی‌اکبری هم آمدند. وقتی منصور الیاس‌پور و گودرز مرادی آمدند، صدای اندیمشکی‌ها درآمد. آن دو نفر که تنگ هم می‌خوردند، یک لشکر را به هم می‌ریختند.

ایستاده از راست: شهید سعید طوقانی - اصغر بهارلویی - شهید عباس دائم الحضور - شهید مجید عتیقی نژاد - حمید عتیقی نژاد
نشسته از راست: حمید داودآبادی - صفر علی اکبری - سعید یزدانی - شهید حمید طوبی



وقتی صدای زنگ آمد، منصور گفت:
- بچه‌ها، این حمید طوبی‌یه. بیایید امشب یه‌کم اذیتش کنیم.
با تعجب پرسیدم: اذیتش کنیم؟ چه‌طوری؟
گودرز گفت:
- این حمید، از اون فازبالاهاست که نماز شبش ترک نمی‌شه. خنده‌اش هم که فقط تبسمه. اصلا با ما دم‌خور نمی‌شه. واسه همین هم امشب یه کاری کنیم که این‌جا بمونه و نتونه بره نمازشب بخونه.

علی کریم‌زاده گفت:
- ببینید، بی‌خودی به خودتون زحمت ندین. هیچ‌کس نمی‌تونه جلوی نمازشب خوندن اون رو بگیره. ما خودمون رو کشتیم که یه شب توی سپاه نگه‌ش داریم، نتونستیم.

گودرز که شیطنتش بیشتر بود، زیرزیرکی می‌خندید. معلوم بود فکری به سرش زده. گفت:
- کاری نداره. اگه ما به‌ش بگیم، قبول نمی‌کنه، ولی وقتی سعید یا عباس ازش بخوان، توی رودرواسی گیر می‌کنه و می‌مونه.
من با ناراحتی گفتم: پس منم برگ چغندرم دیگه؟
که منصور با خنده گفت:
- نه داداش، شما خود چغندری. مرد مؤمن تو اگه به حمید گیر بدی این‌جا بمونه که از ترس قیافه و هیکل گنده‌ات درمی‌ره. مگه می‌خوای حوری‌های بهشت رو ول کنه و بیاد جهنم پهلوی توی خوشگل وحشتناک بمونه؟

حمید طوبی که آمد تو، با همه دست داد و روبوسی کرد. چهره‌ی متین و آرام و سکوتش، او را زیباتر و دل‌نشین‌تر می‌کرد.
گودرز و منصور، خورده بودند تنگ هم و برای سر کار گذاشتن من و اکبر تلاش می‌کردند. صدای قهقهه‌مان که بلند شد، صفر آمد جلو و گفت: هیس‌س‌س‌س بابا. حداقل حرمت آقا حمید رو نگه‌دارید.
حمید طوبی با تبسمی زیبا گفت: نه آقاصفر. منم راحتم. بذار توی حال خودشون باشند.
گودرز با خوشحالی به طرف صفر دهن‌کجی کرد.

ایستاده از راست: سیداکبر موسوی – اصغر بهارلویی – شهید سعید طوقانی – گودرز مرادی – سعید یزدانی
نشسته از راست: شهید مجید عتیقی نژاد – شهید عباس دائم الحضور – عبدالرحمان دزفولی – شهید حمید طوبی – حمید داودآبادی


شام را که خوردیم، وقت اذیت کردن حمید رسید. ساعت حدود 12 بود که بلند شد و از همه خداحافظی کرد تا برود. مجید و گودرز به او گیر دادند که:
- حالا امشب رو همین‌جا بمون. سعید اینا امشب نمی‌رن پادگان. بمون دیگه.
حمید از ما عذر خواست، ولی من و عباس شروع کردیم که:
- آقاحمید دمت گرم. حالا ما یه شب از پادگان جیم شدیم و به خاطر شما موندیم این‌جا، شما هم کوتاه بیا دیگه.
هر کاری که کردیم، نشد. همانی بود که علی گفت. حمید طوبی نماز شبش را با هیچ چیز عوض نمی‌کرد و رفت.


توضیحات:
- "حمید طوبی" که چند ماهی قبل از شهادت ازدواج کرده بود، وصیت کرده بود: "اگر فرزند من پسر بود، نام او را حسین بگذارید، و اگر دختر بود، او را زینب نام گذاری کنید."
حمید طوبی بهمن 1364 در عملیات والفجر 8 در فاو به شهادت رسید. دخترش که به دنیا آمد، طبق وصیت او زینب نام گرفت.

- "علی کریم زاده" که خود مسئول پی‌گیری امور شناسایی مفقودین سپاه اندیمشک بود، سرانجام دی ماه 1365 در عملیات کربلای 4 در جزیره‌ی ام‌الرصاص مفقود شد.
علی هم مانند دوست قدیمی خویش حمید طوبی، گفته بود: "اگر فرزند من پسر بود، نام او را حسین بگذارید، و اگر دختر بود، او را زینب نام گذاری کنید." چندین سال بعد استخوان‌های علی به خانه بازگشت. دختر او زینب که بزرگ شده بود، از پیکر پدر استقبال کرد.
- "سعید طوقانی" و "عباس دائم الحضور" اسفند 1363 در عملیات بدر در شرق دجله جاودانه شدند و سال ها بعد استخوان هایشان به خانه بازگشت.
- "حسین رجبی" اسفند 1363 در عملیات بدر در شرق دجله جاودانه شد.
- "مجید عتیقی نژاد" اسفند 1366 در عملیات والفجر 10 در غرب کشور به شهادت رسید.
یاد همه شان بخیر

/ 3 نظر / 134 بازدید
مرتضی

سلام به استاد بزرگوارم آقا حمید دستت درد نکند واقعا" جالب و زیبا بود،این خاطرات همه داشته ها و داریی ما هستند.با اجازه شما در سایت ستاره های اندیمشک مورد استفاده قرار گرفت.

مهدی طوقانی

سلام فکر کنم آقای نوراحمدی هم از دوستان اندیمشکی بود.

عباس اسلامي پور

سلام حاج حميد عزيز،دست مريزاد....بازهم غيرت جنابعاي كه يادي از حميد عزيز نمودي. حميد در بدر و در سال 63 آسماني شد...يادش گرامي باد،او امشب ميزبان زينب است....عاش سعيدا