يكشنبه، 29 مهر 1386، ساعت 16:14
با سلام خدمت شما برادر بزرگوار جناب آقای داودد آبادی
قبل از هر کلامی تشکر می کنم که با حضور و کپی پيست کردن يه مطلب (که برای ديگر وبلاگ ها هم زحمت کشيده بوديد ) کلبه محقر ما رو به نور خود مصفا کرديد. بر همين اساس توفيقی شد که خدمت برسم تا ضمن عرض ادب از حضورتون شکر کنم . بر همين اساس مطلب حضرتعالی رو خواندم که در مورد آقای ده نمکی نوشته بوديد را بخوانم که با هزاران تاسف شاهد مطالبی بودم که برای من جای بسی تاسف است که آقای داود آبادی شما را چرا ؟؟؟
آقای داودآبادی کسی که داره براتون کامنت ميگذاره از بچه های جنگ و از زخم خورده های جنگ می باشد. و مطلبی که می نيسم از ير سوز دل است و لا غير. من تعجب می کنم از فرمایشات شما. کی حماسه ها را تکذیب کرد ؟ کی منکر رشادت ها شده ؟ به نظرم ین حرفها فرا فکنی بیشتر نیست . چرا که خود میدانید اگر اعتراضی شد تنها به تحریف و لودگیهایی که به اسم بسیجی و شهدا شد اعتراض شد . کسی که بنا بر اعتراف خودش یکی از افتخاراتش اینه که توی بیمارستان بخاطر چند کمپوت ناقابل احساست مردم را به بازی می گرفته و بعد به ساده گی آنها می خندیده چگونه می تواند راوی جنگ باشد ؟
جناب آقای داود آبادی.. شما بعنوان بچه جنگ بفرمائيد کجای جبهه رزمنده ای قمه در دست گرفت و به جنگ تانک رفت ؟ واقعا رزمندگان ما اينقدر بی شعور و فاقد قدرت تشخيص بودن ؟
کدام شهيدی را شما ديديد که در آخرين لحظات حياتش و در هنگامه عروجش بجای ذکر و شهادتين الفاظ رکيک و فحاشی کند و همچون سربازان فيلم های هاليودی در هنگام مرگش پکی بر سيگارش بزند؟ کجای جبهه ارازل و اوباش بساط قمار را پهن می کردند که ما نديديم. اگر شما ديديد آدرس بدهيد . جناب آقای داود آبادی کسی با جناب آقای ده نمکی خصومتی نداره بلکه ما تحريف فرهنگ دفاع مقدس و جلب بيننده به هر قيمت حتی به بازی گرفتن احساسات بچه های جنگ و لودگی و تحريف مخالفيم.
حرف برای گفتن بسيار است . که نيازی به ذکر آن نيست اما آقای داود آبادی با تمام ارادتی که خدمت شما داشته و دارم بيان چنين مطالبی واقعا بعيد بود. و بايد اعتراف کنم که در اين نوشته قلم انصافتان به اشتباه افتاده . فکر نکنم دنيای ديگران اينقدر با ارزش باشد که بخواهيم آخرتمان را به ثمن بخس به حراج بگذاريم...
در پايان لازم بذکر است که مطلب شما را که در وبلاگ آقای ده نمکی درج شده بود را دیدم. اصلا صلاح ندیدم در وبلاگ ايشون جوابيه ای بدهم چرا که ..!..!..!...!..!. بماند... اميدوارم توفيق بيابيم که از ادامه دهندگان راه شهدا باشيم . و بخاطر مال و منال دنيا و چندر غاز پول سياه از شهدا و رشادتهای آن عزيزان و بازماندگان دفاع مقدس خرج نکنيم و مروج فرهنگ واقعی ايثار و شهادت باشيم.... موفق و مستدام باشيد.
برادرتان : حاج حميد
hajhamid.com
برادر بزرگوار
حیف که حوصله ندارم ولی اینها را برایت می گویم تا از تحریف تاریخ جلوگیری شود:
چه کسانی امروز پیشمرگ شدن بچه ها روی میدان مین را تکذیب می کنند؟
والله قسم من خودم شاهد بودم بیش از چهل نفر از بچه ها روی مین تکه تکه شدند. لعنت بر دنیا که باید برای بچه جبهه ای ها هم قسم بخوری تا خاطراتی را که نه امروز، که همان سال ها نوشته ای باور کنند.
چند وقت پیش، همین حرف هایی را که دوستان امروز سر می دهند، فلان سرداری که ساعتی هم در جبهه نبوده!!! زد و گفت: "این که بچه توی میدان مین غلت می زدند، داستان هایی است که معلوم نیست راست باشد."
به درجه های روی شانه اش که نگاه کردم، فقط سوختم و گریست.
بنده افتخار و سندم هم این است که مقام معظم رهبری کتاب هایم را خوانده و کاملا آنها را تایید کرده و حتی متن بسیار زیبایی هم مبنی بر بی نظیر بودن آن نوشته است.
برو بپرس شهید "صفا مظفری" معاون گردان سلمان در عملیات والفجر 8 اسلحه اش چی بود؟ "نانچوکا" و با همان چند عراقی را کشت و خودش به شهادت رسید.
برو سراغ سردار شهید .... - نامش را نمی نویسم که دوستان تکفیرش نکنند - بر روی ارتفاع "کانی مانگا" در والفجر 4 وقتی تیر دوشکا سینه اش را شکافت، سرش را بلند کرد و روبه دوشکاچی بدتر از آن فحشی را گفت که دهان مجید سوزوکی را گرفتند تا نگوید.
بعد از 14 سال هم وقتی پیکرش را روی سیم خاردار پیدا کردند، در لباس پوسیده او، از چاقوی ضامن دارش شناختند که این جنازه فلانی است.
حیف که می ترسم تکفیر شوم وگرنه صدها نمونه می نوشتم.
کاش می شد گفت "کریم سوسکی" اخراجی ها کیست.
کاش می شد گفت داش مصطفای فیلم که همه بدنش خالکوبی بود، کی بود که در کربلای 5 شهید شد.
کاش ...
شما را به خدا به خاطر لج بازی با این و آن، حماسه های ارزشمند را تحریف نکنید.
شما را به خدا به خاطر سلایق نفسانی خویش، زحمت امام را که جوان ها را از عشرتکده ها به جبهه کشاند، ضایع نکنید.
ترش نکنید، این عبارت متعلق به خود امام خمینی است.